ZAŁĄCZNIK 1 PROWADZENIE GRUPY DYSKUSYJNEJ

http://register.un75.online

Jeśli zdecydujesz się prowadzić grupę dyskusyjną, zastosuj jasny i przejrzysty proces selekcji, z jasno określonymi i uzasadnionymi kryteriami. Jakość konsultacji będzie w dużej mierze zależała od wiarygodnej reprezentacji różnych grup zainteresowanych stron.

Kryteria selekcji uczestników mogą obejmować m.in.:

  • wiarygodność
  • kompetencje i wiedzę na temat lokalnych problemów związanych z rozwojem
  • potencjał instytucjonalny
  • reprezentowanie marginalizowanej społeczności lub grupy
  • organizacje oparte na członkostwie zajmujące się kwestiami gospodarczymi i społecznymi
  • rozliczalność wobec reprezentowanej społeczności lub grupy
  • równowagę między płciami i pokoleniami
  • miejsce zamieszkania: na obszarach miejskich, wiejskich lub oddalonych.

Mapowanie zainteresowanych stron na poziomie krajowym i niższym niż krajowy może pomóc m.in.: określić i zrównoważyć uczestnictwo w ramach grup zainteresowanych stron i pomiędzy nimi, wyjaśnić dynamikę i relacje, które mogą mieć wpływ na konsultacje, oraz zapewnić, aby nikt, kto powinien zostać uwzględniony, nie został pominięty.

Dane do mapowania można segregować między innymi według płci, pochodzenia etnicznego, miejsca zamieszkania (wieś, slumsy lub miasto) oraz sektorów działalności gospodarczej, aby odzwierciedlić sytuację i warunki życia poszczególnych głównych grup społecznych.

Szczególną uwagę należy poświęcić osobom, które zwykle nie byłyby uczestnikami takich dyskusji, np. młodzieży, pracownikom migrującym, bezdomnym, pracownikom świadczącym usługi seksualne itp. Niektórzy uczestnicy mogą mieć luki kompetencyjne lub ograniczenia czasowe (wiążące się np. z uciążliwą utratą dziennego wynagrodzenia), które wymagają uwzględnienia. Niektórzy mogą potrzebować dodatkowego czasu i być może pomocy osoby wspomagającej proces, aby opracować swój wkład w ramach własnych struktur, zanim podzielą się nim podczas szerszych konsultacji. Należy pamiętać o zagrożeniach dla bezpieczeństwa osobistego dotyczących niektórych marginalizowanych grup.

PRZYGOTOWANIE DO GRUPY DYSKUSYJNEJ

Poniższe punkty mogą być przydatne do przygotowania planu konsultacji, w tym na potrzeby przestrzegania zasad integracji, równości i rozliczalności.

  • Czy istnieją jakiekolwiek ograniczenia, które mogłyby uniemożliwić udział niektórych grup?
  • Czy istnieją różnice między poszczególnymi procesami decyzyjnymi różnych zainteresowanych stron, na przykład w odniesieniu do reprezentacji, przekazania uprawnień lub zasady większości?
  • W jaki sposób można dostosować narzędzia lub kanały komunikacji do wartości, norm i języków zainteresowanych stron?
  • Jakie poprawne kulturowo mechanizmy konsultacji można wprowadzić?
  • Czy możemy skorzystać z istniejących dobrze funkcjonujących instytucji lub forów dyskusyjnych, np. mechanizmów krajowych lub mechanizmów społeczeństwa obywatelskiego?
  • W jaki sposób można rozpowszechniać informacje o konsultacjach z dużym wyprzedzeniem, aby zapewnić uczestnikom wystarczająco dużo czasu na przygotowanie?
  • W jaki sposób można informować o rezultatach zainteresowane strony, które zainwestowały w konsultacje swój czas i wysiłki? (Uwaga: zespół ONZ75 pracuje nad stworzeniem globalnej platformy, na której będą udostępniane główne wyniki dyskusji.)
  • W jaki sposób zainteresowane strony będą mogły przekazywać komentarze, sugestie lub obawy?

JAK PROWADZIĆ GRUPĘ DYSKUSYJNĄ

Wszystkie dyskusje powinny być oparte na jasnym dokumencie koncepcyjnym i opisie zakresu zadań. W niektórych przypadkach konieczne może być ich dostosowanie (język, format) ze względu na różnych odbiorców. Wszyscy uczestnicy muszą mieć dostęp do tych informacji przed wzięciem udziału w dyskusji. W niektórych przypadkach moderator może opracować plan komunikacji z uczestnikami przed konsultacjami.

Gdy zostanie ustalona data konsultacji, moderatorzy powinni:

  • wypełnić formularz rejestracyjny ONZ75, który będzie zawierał numer identyfikacyjny wykorzystywany do śledzenia poszczególnych dyskusji,
  • poinformować uczestników o programie konsultacji i innych materiałach pomocniczych,
  • w przypadku grup prowadzonych na żywo, zaprosić około 12 osób należących do tej samej kategorii (np. młodzież); zazwyczaj grypa liczy 8–10 uczestników,
  • udokumentować dane demograficzne lub społeczno-gospodarcze dotyczące uczestników, ale udostępniać je dopiero po uzyskaniu ich zgody,
  • za pisemną zgodą uczestników gromadzić zdjęcia, nagrania audio i wideo, aby umieścić je w formularzu informacji zwrotnej moderatora, oraz do celów komunikacji.
Close Menu